قصيده

قصيده <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

مجموع قصايد عراقي 763 بيت است كه با ابيات زير آغاز شده و با ابيات پاياني همين چند بيت به پايان مي رسد :

اي صبا جلوه ده گلستان را

با نوا كن هزار دستان را

بركن از خواب چشم نرگس را

تا نظاره كند گلستان را

هر غريبي كه در جهان بيني

عاقبت باز يابد اوطان را

جزعراقي كه نيست اميدش

تا ببيند وصال كمجان را

من نگويم كه حسنت افزون باد

چون بدان راه نيست نقصان را

باد عمرت فزون و دولت يار

تا بود دور چرخ گردان را

 دل من كان جهان معني ديد

صحبتش بر همه جهان بگزيد

00000000000000000

ناچشيده شراب مست شدم

بسكه از لفظش آب لطف چكيد

خاطرم چون نداشت گوهر فضل

هم از آن نظم گوهري دزديد

خواست بر نظم او نثار كند

آن گهر ، ليك عقل نپسنديد

گفت جان را نثار بايد كرد

بر آن عقد خوش ، نه مرواريد

جان نكردم نثار و معذورم

زانكه جان هم بدان نمي ارزيد

وآن دعا آنچنان نهان گفتم

كه به جز گوش حق كسي نشنيد

دنباله دارد

/ 0 نظر / 9 بازدید